De donkere huid is te lang gekoppeld aan minderwaardigheid,terwijl het juist een bron is van kracht, schoonheid en geschiedenis.Deze blog is een ode aan de donkere huid en niet alleen als pigment ,maar als erfgoed.

kleurisme en koloniale erfenissen

In veel culturen van Azie tot Afrika tot Latijns-Amerika,wordt de lichtere huidskeur als “mooier” gezien. Deze denkbeelden zijn diep geworteld in een koloniaal verleden waarin macht ,status en schoonheid gekoppeld werden aan “witheid”.

De donkerhuidskleur is als ebbenhout-rijk, diep, kracchtig. Het vangt het zonlicht op een unieke manier, straalt in elke tint-van karamel tot mahonie, van koper tot diep chocoladebruin. Er zijn bekende rolmodellen die trots zijn op hun donkere huid mn Naomi Cambell, Lupita Nyong’o.

MI skin, Mi trots

Onze huidskleur is geen last. Het is een kroon die we dragen, gemaakt van generaties liefde en kracht. donker, licht, goudbruin of diep mahonie-elke tint is geschiedenis in levende vorm.

Dus als iemand je vraagt waar je vandaan komt, zeg je niet alleen Suriname,je zegt: ik kom van strijd, ik kom van schoonheid, ik kom van koningen en koninginnen.

Mi skin na mi trots.

Mi roots na mi power.